#BabyvanderDonk on the way| Week 21

Weer tijd voor een nieuwe update! Week 21. Ik doe deze week update even apart omdat ik toch wel het een en ander te delen heb. Ook mochten we weer langs de verloskundige. Hoe hormonaal ben ik ondertussen? Hoe gaat het met de gevreesde zwangerschap kilo’s?

Week 21

Nog steeds niks aangekomen, maar echt. Als ik in de spiegel kijk vind ik dat het best hard gaat. Zeker aan het eind van de dag merk ik gewoon dat mijn lijf een beetje moe is en dan ‘hangt’ mijn buik gewoon wat meer. En dan ga ik dus op de weegschaal staan en denk ik, hallo? gaat er nog wat gebeuren?

Maagzuur is aan, rennies all over. Nog niet zo erg als bij Emily, maar we gaan wel die kant op. Ze zeggen dat je er kindjes van krijgt met veel haar, daar doen we het dan maar voor 😉 Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt over de komende ca 20 weken.

Nog meer kwaaltjes?

Ik slaap echt super licht en met Emily die zo verkouden is breekt me dat gewoon echt een beetje op. Iedere nacht er minstens 2 keer uit. Mijn humeur word daar niet bepaald beter van, een heel kort lontje.

Top dat af met een beetje hormonen en ik kan ook lekker om alles janken. En als ik zeg om alles, bedoel ik ook om alles, haha. Liedjes op de radio, dat Emily zo lief is, en als ze haar handje op mijn buik legt als we samen tv zitten te kijken, dat ik verdomme zoveel geluk heb dat alles zo goed gaat. Heuj, echt top, zwanger zijn met slaap tekort.

Als extratje krijg ik er nu allemaal oncharmantheden bij. Puistjes, plekjes, haren op plaatsen waar je ze als vrouw niet wil. Op mijn rug, bovenbenen en in mijn gezicht krijg ik puistjes. Mijn armen zitten onder de droge plekken en in mijn hals krijg ik allemaal hele lange haren. Ja, echt heel charmant is het niet. Verder vind ik mijn huid echt een beetje grauw en die kringen onder m’n ogen van het slaaptekort word het niet beter van, haha. Meisjes maken je lelijk zeggen ze toch?

De baby.

Als cadeautje ga ik de baby steeds beter voelen. Ik word daar ook echt minder onzeker van, het is gewoon een hele gerust stelling om het leven te voelen. Paul heeft afgelopen week de baby ook gevoeld, jaa! het is zo ver. Dat was wel echt even een momentje hoor, ook zie ik steeds mijn buik bewegen, maar filmen is vooralsnog niet gelukt.

En we hebben de naam! Net als bij Emily kiezen we voor een dubbele naam. En die hebben we voor beide nu bedacht. Zowel voor Team blauw en voor Team roze. Ik ben er zo blij mee. Alle twee zijn ze gewoon super tof!

Voor de wisseldag mochten we weer naar de verloskundige. Na wat twijfelen ben ik gestopt met de centering pregnancy. De centering pregnancy paste gewoon niet zo bij me, het klikte niet zo met de andere aanstaande mama’s en het geen wat besproken werd bij de keer dat ik er bij was vond ik wat kinderachtig, te weinig inhoudelijk, echt basis informatie die zo’n beetje iedereen wel zou weten als je zwanger bent. Ik vind het fijner om de controles met Paul en Emily samen te doen, als met een groepje andere vrouwen die ik niet ken. Zo is het echt een momentje voor ons als gezin. Ik hoop ook dat Emily er zo wat meer van mee krijgt. Ik werd gewogen (+0.2kg) , bloeddruk werd gemeten (top, geen bijzonderheden), de hoogte van mijn baarmoeder werd gevoeld (net boven mijn navel) en we mochten naar het hartje luisteren (mooiste geluid ever! Emily was ook echt een beetje onder de indruk. Paul vond het ook fijn om erbij te zijn.)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge