#babyvanderDonk on the way| Week 31

Wat een week weer. Ik had gehoopt dat ik kon schrijven dat ik me weer helemaal fit zou voelen en er weer vol tegen aan kan. Maar niks is minder waar. Nog steeds snot en snotverkouden. En het hoesten is ook niet minder geworden.

De huisarts.

Nu ben ik dus nog een keertje bij de huisarts geweest en kreeg ik een antibiotica kuur mee. Hoewel ik daar geen fan van ben, ben ik zo klaar met het verkouden zijn en het hoesten dat ik deze vijfdaagse kuur met beide handen aanpak. De codeine is voor de nacht best ok, en is net zwaar genoeg om de hoestprikkel in de meeste gevallen te onderdrukken.

Nu dus een antibiotica kuurtje tot eind volgende week. Hopen dat ik niet te veel last krijg van de bijwerkingen. Ik hoest nu wel echt nog meer. Echt vanuit m’n tenen en soms bijna zo erg dat ik moet overgeven.

Verloskundige.

We zijn deze week twee keer bij de verloskundige geweest. Door het hoesten stond mijn buik zo strak en voelde ik de baby niet goed. Het was zo rustig dat ik me een beetje zorgen begon te maken. Bij de controle klopte het hartje mooi krachtig en waren er geen bijzonderheden te horen. Wel voelde de verloskundige dat de baby met zijn rug aan de buitenkant lag en met de beentjes naar de binnenkant. Emily heeft dat ook een keer gedaan en toen voelde ik ook niks. Niet fijn, maar gelukkig niet ernstig. Na een uurtje rustig op bed liggen met mijn handen op m’n buik was er weer feestje gaande en ging de baby vrolijk door met carnavallen.

Ook stond de afspraak voor de groei echo op de planning. Met de echo zag alles er goed uit, de groei is goed en de baby ligt inderdaad met z’n hoofd al naar beneden. De beentjes lagen naar achter waardoor ze niet goed konden meten. De baby word nu op 1700+ gr geschat. Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen idee heb of dat groot of klein is. Emily vond het super interessant ze heeft de rest van de middag haar pop geen moment los gelaten.

Samen met Emily hebben we geprobeerd of ze de baby kan horen met een wc rolletje. Paul kon het hartje niet vinden dus Emily kon het ook niet horen, maar ze vond het machtig interessant. Als je dat snoetje ook ziet, zo onder de indruk. Vooral nu het dichterbij komt lijkt Emily het allemaal steeds beter te snappen.

Ik hoop voor volgende week dat ik me weer wat beter voel en dat de antibiotica zijn werk gedaan heeft. Zo kunnen we fit de laatste weken in.Ā 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
WordPress spam blocked by CleanTalk.