#babyvanderDonk on the way| Week 34

Waar ik week 32 scheef dat ik me weer zo lekker en dit voelde was dit even een reality check. Ik werd s’nachts wakker van de buikpijn en had diarree en moest overgeven. Gezellig in combinatie met koorts was het feest compleet. Hier zat ik dus echt niet op te wachten die laatste 2 weken wil ik gewoon nog werken, me fit voelen. Met de halve dagen vast part time wennen aan mijn verlof. Ziek in bed liggen, alweer, zat echt niet in de planning.

Baby middag.

Afgelopen weekend werd ik ook verrast door vriendinnen met een baby middag. Een shower zonder spelletjes en gekke dingen. Gewoon thee, paaseitjes, taart en een gezellige middag. Ik had al zon voorgevoel dat het dat weekend zou zijn, en na wat vissen bij Paul wist ik het praktisch zeker. Haha. De laatste vraag voor de desbetreffende zondag aan hem was of ik m’n jogging broek aan zou houden of toch beter wat anders aan kon trekken deed het hem. Super lief dat er door deze meiden aan gedacht was en het was een hele gezellige middag.

Cursus.

Tijdens de zwangerschap van Emily hebben we de cursus weeën begeleiding gevolgd. Deze hebben we afgelopen week opgefrist. De ademhalings technieken weer even doorgenomen, dat zit er weer in. We kunnen er weer mee aan de slag over een paar weekjes.

Ziek?

Nu is de week ondertussen voorbij en zijn we een ziekenhuis bezoekje verder en loopt het allemaal net heel eventjes anders. Ik had zo’n last van jeuk dat is ’s nachts wakker van werd. En echt, jeuk is erger dan pijn. Ook was ben ik de hele week al zo misselijk dat ik geen honger heb en s’nachts wakker lig van de honger en  het misselijk zijn. na twee dagen was ik er zo klaar mee en wist ik echt niet meer van voor wat achter was dat ik de verloskundige gebeld heb. (ik denk bij alles, nou dat valt allemaal wel mee en dat komt wel goed) De verloskundige dacht daar net even wat anders over en maakte een verwijzing voor het ziekenhuis. Waar ik me gelijk moest melden.

Paul en Emily lagen te slapen dus die heb ik laten liggen en ik ging wel even alleen. Bloedprikken en klaar, in die veronderstelling was ik nog. In het ziekenhuis werden alle onderzoeken opgestart, urine, bloedprikken, CTG en een echo maken. Lig je daar in je eentje, niet zo handig dus. Na een half uur aan de CTG, kon die worden afgekoppeld, dat zag er allemaal netjes uit. Ook met de echo waren de metingen goed. Echter het bloed en de urine waren op het randje. Nu mocht ik naar huis (het was vrijdag middag 18u) maar ik moest dinsdag voor de rest van de uitslagen me weer melden op de poli. Mocht er wat zijn, werd me op hart gedrukt het ziekenhuis te bellen.

De jeuk kan te maken hebben met een afwijking in de lever, zwangerschapscholestase, en dat is best gevaarlijk. Dat kwam best wel even bij me binnen. De andere symptomen heb ik afgelopen week wel gehad, maar niet bij stil gestaan doordat ik ziek was geweest. Als de uitslagen afwijken gaan ze me in de gaten houden en word ik misschien eerder ingeleid. Dat was even een schok.

Afspraak op de poli.

Mijn galzouten waren te hoog. Waar ze voor de max 40 aanhouden had ik 64. Ik blijf dus onder controle bij het ziekenhuis en word iedere week in de gaten gehouden met bloedprikken en een afspraak. De galzouten hebben voor mij niet per se gevolgen maar wel voor de placenta en de baby. Ook kreeg ik medicatie voor geschreven om de galzouten omlaag te brengen en die nacht daarna heb ik zowaar best goed (bijna) zonder jeuk geslapen. Ook ben ik maar gelijk met verlof gegaan in plaats van pas volgende week. Als ze eerder gaan inleiden is het wel fijn als ik heel even rust gehad heb.

Een vol weekje dus met van alles en nog wat, ik ben zowaar vergeten een buikfoto te maken. Nu hopen dat ik een beetje rust krijg van de jeuk en dat we nog even hebben tot de baby komt!

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge