Zwangerschap update| week 4 t/m week 8

Eindelijk is het zo ver, ik ben zwanger en mag zelf mijn eigen updates schrijven. Ik ben zo blij, wij zijn zo blij dat we een kleintje verwachten. Afgelopen weken waren toch nogal spannend en daar neem ik jullie in mee.

Week 4

Ik mag testen, zoals jullie in de ivf blog konden lezen. Dan mag je het ziekenhuis op de hoogte brengen en word er een echo ingepland. Normaal is de echo rond 7 weken, maar omdat ik een extra hoge kans heb op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (buik operatie, ontstekingen in je onderbuik, vruchtbaarheid behandeling) mag ik met 5.5/6 weken al komen. Niet erg om zo snel al naar de baby te kijken, maar wel heel eng door het risico. Ik slaap er ook echt slecht van. Het wat als senario spookt gewoon erg vaak door m’n hoofd, na de miskraam ben ik toch wat minder onbezorgd.

Verder qua kwaaltjes nog niks bijzonders, een beetje hoofdpijn, maar dat komt door de utrogestan. Hopen dat die een beetje uitwerkt en we zonder hoofdpijn door kunnen. En ik ben erg moe, een middag dutje is altijd erg welkom.

Mijn eigen broeken zitten ook echt super strak, zal ook wel komen door het niet sporten maar aan het eind van de dag zit het gewoon echt niet meer lekker.

Week 5

We beginnen met misselijkheid. Moe zijn blijft, maar hoort er ook bij, toch? Aftellen tot de vakantie. Nog even door en broeden we verder op onze gedachtes.

En jongens wat is het moeilijk om je mond te houden tegen je ouders en familie. Omdat we er zo open over zijn wil natuurlijk ook iedereen weten hoe en wat. Smoesjes en leugentjes om bestwil dan maar. Over het algemeen kunnen ze best wel rekenen en tellen, maar we zeggen nog even niks, het liefst tot aan de echo volgende week.

Overgeven, check. Naast misselijk en moe deze dus ook. Niet fijn, maar wel weer een reactie dat ik zwanger ben.

Week 6

Overgeven is dus een ding. Als ik zorg dat ik op tijd eet valt de misselijkheid mee. Zuivel is wel echt mijn craving. Melk en kaas! Lekker! Grapje, eind week 6 is het helemaal anders, overgeven en ’s morgens als een malle kokhalzen hoort er weer helemaal bij. Tandenpoetsen is onder andere een trigger, maar om nou m’n tanden dan maar niet meet te poetsen is ook weer zo iets. 

Ik heb ook mijn eigen broeken omgewisseld voor een zwangerschap broek. Die had ik nog liggen van de zwangerschap van Emily. Zit veel fijner, het is niet anders haha. Pech, dan maar zo, Heel even spookt het door m’n hoofd,wat als het er twee zijn. Ik koop er op marktplaats maar gelijk een heel stel.

Ik ben begonnen met zelf een week kaartje te maken. Veel van de mijlpaal kaarten beginnen pas bij week 10, maar dat duurt me te lang. We weten het nu, en ik vind het wel leuk voor iedere week.

Ook hebben we deze week de eerste echo. Met klamme handjes zitten Paul en ik allebei in de auto. Wat als het er twee zijn, wat als er niks te zien is. Wat als… Maar gelukkig is de echo goed, en ondanks dat het een vroege echo is met 6 weken, is er al een hartje te zien. Ik ben blij en opgelucht. Ook vandaag vertellen we het mijn zusje en mijn ouders. Hoe we het iedereen verteld hebben wil ik deze week ook nog met jullie delen.

Week 7

Week 7, toch al. Het begint een beetje te landen. We krijgen echt een kindje!

Nu eerst maar genieten van onze vakantie! Ik heb het sporten weer een beetje opgepakt, een lesje core training, zolang het nu nog kan word je nooit slechter van. Hoewel ik al maanden niet meer naar de bodypump ben geweest ga ik nu wat vaker voor de bodybalance, tijdens de zwangerschap van Emily heb ik dat tot week 30 kunnen doen. Zo fijn.

Ik heb een beetje last van mijn bekken, nu al. Wat ik echt bizar vind. Eerst twijfel ik even of het niet door het sporten komt, maar het is vooral na lang zitten. Op het werk, maar dus ook in de auto, ik ben benieuwd hoe dat onderweg naar Italië uitpakt.

Week 8

De autoreis viel me helemaal niet tegen en gelukkig is het bed op vakantie beter als verwacht. Wel ben ik super misselijk met vlagen en ook echt super moe. Het fijne aan vakantie is dat je dus gewoon lekker even in bed kunt gaan liggen een powernapje kunt doen.

Wel word ik soms echt even verslagen door de onzekerheid, wat als.. Wat als het nu niet goed gaat, wat als het hartje toch stopt met kloppen, wat als ik ineens bloed verlies? Gelukkig is dit allemaal niet aan de orde en doe ik zelfs nog een extra zwangerschapstest op vakantie, voor mijn eigen geruststelling.

Ook maken we op vakantie een week foto, buik foto’s kunnen we het nog niet echt noemen, vind ik. Wat je nu vooral ziet is darmen. Obstipatie is wel echt een dingetje hoor, dat was ik echt even vergeten. Gewoon normaal poepen is echt underrated haha. Sorry als je dit T-M-I vind. Daar moet ik dan nu maar even door heen.

De volgende update zal vanaf week 9 zijn tot aan de bekendmaking op de blog denk ik. Het word wel steeds lastiger om te doen alsof ik van niks weet en m’n enthousiasme te onderdrukken. Nog een paar weekjes geduld. 

en baby 😉 Ik ben zoo blij

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge