Zwangerschap update| week 9 t/m 12

En de updates krijgen nog een vervolg ook. Zo fijn dat alles gewoon goed gaat en het doemdenken geen waarheid is. Nog een paar weekjes en dan kan ik eindelijk de bekendmaking op de blog zetten. Ook zit onze vakantie er op en zijn we nog een keer in het ziekenhuis en bij de verloskundige geweest.

Week 9

Nog lekker op vakantie. Door de vermoeidheid heb ik het steeds super koud, wat niet zo fijn is als je op vakantie maar 1 lange broek bij je hebt en het weer toch een klein beetje tegenvalt. Ik kom wel lekker tot rust en ik zie met mijn fitbit dat ook mijn hartslag wat lager word als in de afgelopen paar weken.

Voor de zwangerschap was deze in rust soms 56b/pm, sinds ik zwanger ben zit deze op 71b/pm Heel grappig om te zien, ik zal een printscreen van het grafiekje hieronder er bij zetten. Op vakantie gaat deze terug naar 68b/pm. En ik hoef er tijdens de vakantie niet eens alle nachten uit om nog een keer extra te gaan plassen. 

De misselijkheid is nog langer niet weg en ook de last van mijn stuitje en bekken word er nog niet beter op. Gelukkig mag ik deze week naar de verloskundige en dan gelijk maar even overleggen. Ik hoop dat dit gewoon na het eerste trimester nog lekker even verdwijnt.

Ook melden we ons nog een keer, voor de allerlaatste keer in het ziekenhuis voor een echo. Stiekem hoopte ik dat een van deze twee voor de vakantie nog had gekund, maar helaas. Nu hebben we beide op dezelfde dag. Hoewel ik verwachtte dat ik het super spannend zou vinden valt dat echt reuze mee. De arts begint met een uitwendige echo maar toch krijgen ze de kleine niet goed op beeld, vaak is dat pas vanaf week 10. Met een inwendige echo is het ineens allemaal super goed te zien, de grootte is goed en ook het hartje klopt op het juiste tempo. Ik ben blij!

Week 10

De kansen zijn goed, de familie weet het, wat mij alleen nog rest is mijn werkgever. Dat is wel even een dingetje want ik heb (nog) een tijdelijk contract en ben ik bezig met een doorgroei mogelijkheid naar een hogere functie. Allemaal na onze vakantie. Wat is de juiste timing? Ik wil er niet over liegen, maar ik wil er ook niet op afgerekend worden. Ik weet dat ik de functie aan kan, en dat ik er ook na mijn zwangerschap weer voor de volle 100% voor zou gaan.

Ook met de motorrijles is de timing niet fantastisch, maar als die bekkenpijn een beetje overgaat en het allemaal een beetje vlot heb ik voor december mijn rijbewijs en ben ik net op de helft van de zwangerschap, rijden zit er dan niet echt meer in maar ik heb hem in ieder geval binnen. Ook dit gaan we zien. Spannend, spannend allemaal.

Verder is de last van mijn bekken echt te irritant en ben ik met vlagen ook weer echt super moe. Omdat ze het op het werk nog niet weten breekt me dat soms wel echt een beetje. Het voelt een beetje als liegen. Komt goed, nog een paar dagen geduld.

Week 11

Het is een beetje een gekke week, ineens is Daan er al. Mijn hart breekt en smelt als ik Emily met hem zie en hoe graag ze met hem wil knuffelen. Mijn hart slaat echt een slagje over hoor. Gelukkig heb ik met de babyshower van Floor een buikfoto samen kunnen maken. Daar keek ik zo naar uit. Gelukkig nog eentje!

Deze week start ik met de fysio, heb ik het tweede gesprek voor mijn nieuwe functie. Maar word ik ook weer overvallen door misselijkheid. ’s morgens misselijk en overgeven is er ineens weer helemaal bij. Niet fijn. En Migraine ook, check. Oh, mag deze bijkomstigheid een beetje minder.

Kijk dit mini buikje, zo blij. In het weekend kan ik jurkjes aan, op het werk even niet. Ik vind het net een beetje te veel opvallen zo.

gekke cravings? spa rood en sinaasappelsap. Halfvolle melk en kaas, niet te doen. haha 

Week 12

Deze week hebben we maar liefst 2x een echo. Een bij de verloskundige en een met de combinatie test. Waarom we voor de combinatie test kiezen i.p.v. de nipt? Omdat we naar de baby mogen kijken, en als de uitslag goed is vind ik die gerust stelling voldoende.

Bij de echo bij de verloskundige mag Emily met ons mee. Ze is een beetje in de war omdat ze onze baby op de tv ziet. Dat is natuurlijk een beetje gek. Maar natuurlijk ook met Daan die er is. En allemaal andere mensen in onze omgeving die een baby hebben of krijgen. Het is een beetje veel voor haar merk ik. Gelukkig hebben we nog even om er aan te wennen.

De fysio kan alles gelukkig een beetje los maken en ook word me aangeraden om weer de bodybalance op te pakken. Low impact wat beweging, grenzen bewaken. En het werkt ook nog, fijn!

Ik besluit het toch maar te vertellen op het werk, dood eng vond ik het. Gelukkig werd er door alle collega’s maar ook de supervisors super goed gereageerd. Ik kreeg er bijna spijt van dat ik het niet eerder verteld heb, haha. Ook gelijk de dag erna werd besloten dat ik vanaf de week erop als teamleider dan maar gelijk aan de slag ga. Lekker! Soms valt alles zo op z’n plekje.

Craving: Nog steeds die spa rood en sinaasappels. Ik heb ze maar gewoon gekocht bij de appie. Koffie kan ik echt al een paar weken niet drinken, daar word ik zo misselijk van. 

De volgende update is ook al met trimester twee, dan is de aankondiginsblog ook al online. Zo spannend, ik kijk er zo naar uit om het echt te gaan delen. Vanaf dan wil ik ook updates iedere twee weken gaan delen denk ik. Voor nu, bedankt voor het lezen.

3 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge