‘Baby’s huilen nu eenmaal’

Toen Emily klein was, wist ik in mijn moedergevoel al dat baby’s met een reden huilen. Dat is de enige manier dat zij zich kunnen laten horen als er wat dwars zit. Toen Kate zo verschrikkelijk gilde zei mijn moeder gevoel keer op keer dat er iets niet klopte.

Zij huilde toch niet zomaar zo hard en ontroostbaar?

Met regelmaat zijn wij ’s avonds laat, in het weekend maar ook door de weeks naar de huisarts geweest om haar na te laten kijken. Dan keken ze wel even gauw naar haar oren, keel en luisterde ze even naar haar longen en buik en klaar. Of ze lag natuurlijk net lekker te slapen in de maxicosi, niks aan de hand, mevrouw. En zo konden we weer naar huis. Na weken en weken touwtrekken werd er eindelijk geluisterd en kwamen we bij een kinderfysiotherapeut en kinder manueel therapeut terecht. En weer door naar de kinderarts om het verhaal compleet te maken.

Reflux was de diagnose. Wat betekende dat het maagzuur dus keer op keer na een voeding omhoog kwam, haar slokdarm geïrriteerd was en zij daarom niet wilde liggen. Door de pijn bleef ze wakker, ging zij zich overstrekken en raakte overprikkeld 

Hoe een huilbaby je leven verandert.

Door het huilen word je prikkelbaar, en het slecht slapen draagt daar aan bij. Door dat je prikkelbaar bent ga je op je tenen lopen om maar te zorgen dat er niks is waardoor je kindje over de flos gaat. Ik bleef dagen thuis om maar voor zo min mogelijk prikkels te zorgen. Je voelt je schuldig over het feit dat je kindje zo huilt en het niet kunt troosten. Je voelt je schuldig over het feit dat je niet van je kindje kan genieten zoals je van te voren gehoopt had. Het grootste schuldgevoel komt pas echt achteraf, als je weet welke gedachtes er door je hoofd zijn gegaan. Dat er ouders zijn die hun kind wat aandoen, kun je van vinden wat je vind. Maar als je radeloos, labiel en alleen bent kan zo’n situatie je letterlijk tot waanzin drijven. Ik ben dankbaar dat Kate niet onze eerste was, want dan weet ik niet of er nog ooit een tweede kindje was gekomen.

Schuldgevoel aan alle kanten, en daar word je erg onzeker van. Kate haar huilen en het niet serieus genomen worden aan alle kanten. Je eigen kind horen huilen, snijd door je ziel en maakt je letterlijk kapot. Als mens ben je er op gemaakt om te reageren op het huilen van je baby. Nu hoor ik Kate nog steeds in mijn slaap huilen, of als ik onder de douche sta. Zelfs als zij op de kinderopvang is hoor ik haar in mijn gedachten gillen. Zelfs nu zij minder huilt als een aantal weken geleden.

Als baby’s nu eenmaal huilen, waarom was ik dan zo’n slappeling die het niet trok. Waarom kon ik niet zelf al die ballen in de lucht houden? Als werkende, kolvende moeder. Ik had het gevoel dat het water me tot aan mijn lippen stond en ik langzaam aan, aan het verdrinken was. Ik heb de afgelopen maanden er echt een flinke tik van gekregen door het huilen. Als ik nu een andere baby hoor huilen krijg ik het direct warm en loopt het zweet me over mij rug. Een baby laten huilen? Dat kon ik al niet en trek ik nu nog veel slechter.

Ik geloof niet in ‘huilbaby’s’ Een Huilbaby bestaat niet.

Een kindje huilt omdat er wat is. Als het snel te troosten is, gaat het allemaal wel over. Maar blijft je kindje onophoudelijk huilen, uren en uren en dagen en dagen achter elkaar. Zoek hulp. Je huisarts, consultatiebureau, Huisartsenpost, kinderarts, alles, iedereen. Iemand die alsjeblieft verder kijkt naar je baby. Voor je echt overloopt. Een huilende baby moet je niet onderschatten en is niet ‘niks’. En als je het niet meer trekt, geef dat toe. Je bent ook maar een mens.

Bedankt voor het lezen. Liefs Mathiske

2 reacties

  1. Bij ons wel de eerste een huilbaby. En de tweede ging ook aardig die kant op. De eerste heeft een jaar lang ontzettend veel gehuild en gekrijst. Overal hulp gezocht maar nooit iets concreets kunnen vinden. Huisarts nam ons al helemaal niet serieus.
    Nu is er gelukkig niets meer met hem aan de hand (inmiddels 5 jaar) maar het was wel het zwaarste jaar van m’n leven en het heeft nog steeds weerslag op me.

  2. en een huilende baby kan je wanhopig maken.We hebben allemaal een beetje ervaring maar jij nu wel het meest.Ik hoop voor jullie dat het ergste nu achter de rug is en je voor de toekomst een fijne tijd krijgt met elkaar.Het is jullie zo gegund.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge