Ben ik een ploeter moeder?

Haha. Deze term is er eentje die ik een paar jaar geleden een aantal keer voorbij hoorde komen en kon me er wel een beetje mee relateren. Zijn we niet allemaal een beetje een ploeter moeder? Alle ballen in de lucht met werk, kinderen, huishouden, sporten, date night, me time.

Sommige dagen..

Er zijn echt moment dat het me allemaal (redelijk) prima afgaat hoor. Maar als ik weer eens als politie agent de hele dag moet gaan lopen waarschuwen, corrigeren en anticiperen kan ik me echt wel eens als ploeter moeder identificeren. Zo’n peuter die richting de 4 jaar gaat is af en toe echt wel pittig en kan het bloed onder je nagels vandaan halen. Of zo’n baby die constant aan je hangt en wel/niet bij je wil zitten.

Zo’n dag dat je alleen maar aan het zeggen bent; ‘niet doen’ ‘doen eens… ‘ ‘luister nou eens naar wat ik tegen je zeg/aan je vraag’ ‘laat je zus met rust’ ‘niet afpakken’ ‘doe eens voorzichtig met je zus/ de hond/ de tv/ speelgoed’ Die ruil ik liever in voor een dagje op kantoor hoor.

Schoolrun

Of eigenlijk nog niet eens officieel een schoolrun, gewoon op tijd in de ochtend op je werk zijn en je kinderen naar het KDV brengen. Aangekleed, tas ingepakt en met ontbijt achter de kiezen.

Dan heb ik vaak voor 8u al het zweet op mijn rug staan. De ene ochtend gaat het soepeltjes, maar de andere ochtend is het een strijd tegen de klok. Jagen, stressen, haasten, rennen, hollen. Niet per se mijn hobby en de peuter heeft er lang niet altijd zin in.

Zo’n ochtend dat je met je armen vol de deur achter je dicht trekt, net een tikkeltje laat en dan tot de conclusie komt dat je sleutel nog binnen ligt 😉

Ik denk dat ik het antwoord wel weet; Ja, ik ben een #ploetermoeder.

Dit mag gerust met een korreltje zout gelezen worden, in het echte leven valt het allemaal wel mee. Sommige dagen zijn gewoon wat minder feestelijk, je kunt niet alles hebben

Liefs Mathiske, Bedankt voor het lezen

Een reactie

  1. Er is niets nieuws onder de zon. Lang geleden was ik moeder van 2 kinderen onder de 4 jaar. Vooral toen de jongste uit de box kwam, was het over met de rust en de kinderen die zo lief/leuk samen waren.
    Speelgoed was ook voor de kleinste bereikbaar en de strijd kon beginnen.
    Er waren dagen dat ik stampvoetend riep: “doe is iets waarom ik niet hoef te waarschuwen, verbieden….”
    De generatie van nu heeft er ook nog een baan bij. In mijn tijd waren er al wel getrouwde werkende vrouwen, maar geen werkende moeders.
    Ik was boos op de maatschappij, vanwege het feit dat ik vrouw was, veroordeeld was om thuis te zijn, kinderen groot te brengen en huisvrouw te zijn.
    Mijn man had een baan, maar ik had geen keus.
    Toen ik ging werken was ik de enige werkende moeder in de directe omgeving.
    Ik kan je vertellen dat het extra oppassen was, als er iets met de kinderen was, kwam dat omdat ik geen fulltime moeder was.
    Dus, Mathiske het wordt echt een beetje minder ploetermoeder als de eerste naar de basisschool is.
    Sterkte ermee, ik weet waar je doorheen gaat, maar het is niet anders.
    Liefs, je kan het !

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge