Het vervolg…. Cryo nr 2?

Na de miskraam ben ik er nogal kapot van. Ook al is het een vroege miskraam en vind ik soms van mezelf dat ik echt niet moet zeuren, juist omdat het zo vroeg was. Helaas ben ik ook maar een mens. Ik denk dat voor iedere (aanstaande) moeder geld, het moment dat de test positief is dat je je er aan hecht.

Nu hadden we dus de keus, gaan we door of wachten we een maand.

Ik wilde gelijk door, de tijd dringt voor m’n gevoel. Het gat tussen Emily en nr 2 word anders gewoon erg groot. Dus weer aanmelden in het ziekenhuis. Ik kan gelijk beginnen met dosis Progynova. En weer een nieuwe afspraak word er gepland voor de echo om het baarmoederslijmvlies te meten. Het riedeltje (hoe? zo) van vooraf aan.

We hebben nog 2 cryo’s opgeslagen liggen en we hopen dus dat er eentje goed mag ontdooien, anders zijn we dus sowieso voor nu even klaar en moeten we door voor een verse IVF poging. En dat wil/ hoop ik eigenlijk niet.

Tijdens de echo word inderdaad gemeten dat het slijmvlies dik genoeg is. Da’s mooi! Ze gaan onze cryo’s een voor een ontdooien en ik krijg over 2 dagen weer telefoon om al dan niet een terugplaatsing te laten plaats vinden. En vanaf vandaag dus ook weer starten met de utrogestan. Op naar huis en dus nog een paar dagen geduld.

Ontdooien.

Daar is dan het telefoontje, helaas dit keer met slecht nieuws. Het ontdooien is niet zo goed gegaan en allebei de embryo’s hebben het niet gered. Er is morgen dus geen terugplaatsing. Ik mag stoppen met de progynova en de utrogestan en zal binnen 2 weken dus beginnen met menstrueren.

We hadden ons er al een klein beetje op voorbereid. Met 2 eitjes heb je gewoon niet zo heel erg veel kansen. Het is niet anders. Wel meld ze ons gelijk opnieuw aan voor een nieuwe intake. Die afspraak krijgen we per post thuis gestuurd.

Tot aan de menstruatie en daarna.

Ik heb heel erg veel last van het uitwerken van de hormonen. Ik ben echt niet normaal chagrijnig. Enorm veel last van opvliegers en ben gewoon echt niet vrolijk. Ik zou zelfs bijna durven zeggen depressieve gedachtes. Ik baal gewoon ontzettend van alles, de miskraam en het niet goed ontdooien van de laatste cryo’s. Op het werk heb ik er ook echt last van en valt het mijn leidinggevende ook echt op. Wat is er aan hand en wat kunnen we er aan doen? We besluiten dat ik minder uren ga werken om aan die kant de druk er ook even af te halen. Zuur, maar het is even niet anders.

Hopen dat deze buien een beetje zakken dat we dus snel door mogen voor de verse poging en we niet ook nog maanden hier op hoeven te wachten…

 

9 reacties

  1. Hoi Mathiske
    Wat vervelend dat het nog niet verder kan gaan, maar ook zeker erg voor je dat jij je zo belabberd (depressief) voelt.
    Hopelijk gaat het snel beter xx

  2. Aah he toch.. ik heb zelf (nog) nooit zwanger mogen zijn maar kan me helemaal voorstellen dat je jezelf vanaf moment 1 hecht aan de gedachte van een tweede kindje. Hopelijk gaat het elke dag een beetje beter en voel je jezelf snel weer de oude. Sterkte en succes!

  3. Jeetje meis wat balen dat ze niet mooi hebben mogen ontdooien. Ik hoop voor jou dat je hormonen snel uit je lijf zijn en dat je je beetje bij beetje weer jezelf voelt. En natuurlijk dat jullie gauw weer voor een nieuwe poging mogen gaan als jullie daar allebei klaar voor zijn op dat moment.

    Jessica onlangs geplaatst…De perfecte huisvrouw (NOT)My Profile

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge