Floor| Daan – update week 1 & 2 – in het ziekenhuis

Onze liefde werd jouw leven.

In het vorige blog kon je al mijn bevallingsverhaal lezen, vandaag vertel ik jullie graag hoe de eerste 4 weken zijn gegaan.
Daan heeft de eerste nacht bij ons op de kamer op de kraamafdeling mogen blijven. Wat een geluk! We werden er wel op voorbereid dat hij de volgende dag naar de couveuse afdeling zou moeten. Dit was ook het geval. Hij kon zijn voeding niet zelfstandig binnen houden en kreeg een sonde.

Ik merkte hier voor het eerste dat ik moeder gevoel had en dat mijn hart gelijk brak bij het gilletje wat hij eruit gooide. Mijn kleine dappere mannetje.

In het begin van de week kreeg hij nog erg veel voeding via de sonde. Er wordt dan een buisje aan het slangetje vast gemaakt en hiermee voed je je kindje. Heel bizar. Dus niet aan de borst of fles. Wel gaat hier borst of fles voeding in!

Ondertussen in mijn borstvoeding ook al super goed op gang. Een moment van trots en blijdschap! Ik kan hem het allerbeste van mij geven. Bij prematuur geboren baby’s raden ze ook altijd borstvoeding aan. Is gewoon het beste voor je kindje, zeker als ze zo klein zijn. 

Iedere dag merken we dat Daan een stapje vooruit doet, maar ze zeggen er ook bij. 2 stappen vooruit is ook weer 1 stap achteruit. Zo werkt het nu eenmaal met deze kindjes. 

We zien al verschil met het drinken. Hij drinkt steeds een beetje meer zelfstandig uit de fles en het restje wat nog over is gaat via de sonde naar binnen.

aan begint geel te zien en zijn bloed wordt geprikt om zijn waardes te checken. Hij moet onder de lamp. Dit was voor mij even schrikken maar gelukkig was Tom erbij om het daarna even goed en duidelijk uit te leggen aan mij waarom dit gebeurde. Daan heeft uiteindelijk 2x onder de lamp gemoeten omdat zijn waardes niet goed waren gedaald. Na de 2e keer waren zo zover gedaald dat hij er ook niet meer onder hoefde. Daan vond het overigens vet relaxed onder de lamp. Wijdbeens en wijdarms lekker slapen. Dat brilletje doen ze op zodat hij geen last heeft van het felle licht. Wij vonden het een kleine superheld!

Na het lampen avontuur mag hij weer lekker terug in zijn bedje. Van mijn beste vriendin kreeg we een super schattige aapje, en die werd door de verpleging lekker in zijn bedje gezet. Ik vond het alleen maar leuk!

Naar huis

Na 8 dagen zat het verblijf in het ziekenhuis er voor mij op. Ik kreeg de optie om naar een speciale logeerkamer te gaan zodat ik dicht bij Daan ben of naar huis te gaan. Op de couveuse afdeling bij Daan was er helaas geen plek.
Dit was zo moeilijk, dit deed zo’n pijn. Je ziet iedereen om je heen met een voldragen baby naar huis gaan en jij mag dat niet. Na vele gesprekken met elkaar, de verpleging van de kraamafdeling en verloskundige besloten het thuis te proberen. Ging dit niet, dan kon ik altijd nog gebruik maken van de logeerkamer.

Hoewel het ontzettend moeilijk was dat we Daan achter lieten, was ik ook blij weer thuis te zijn. We konden nog gauw zijn wiegje in elkaar zetten en ik kon nu nog de rust pakken die ik straks niet meer zou hebben.
Iedere dag gaan we 3x op&neer naar het ziekenhuis om bij Daan te zijn, te knuffelen en te voeden, te badderen en te verzorgen. Hij besloot overigens zelf zijn sonde er uit trekken en heeft sinds dien zonder sonde gedaan. Hij was een grote jongen geworden 😉

Op zaterdag kwam dan het grote nieuws! Wij mochten de volgende dag gaan ‘inroomen’. Dat betekend 24 uur ‘vadertje & moedertje’ zijn en mochten er nog vragen zijn dat ben je in het ziekenhuis dichtbij mensen die je kunnen helpen. Als dit goed ging mochten we naar huis…
Je raad het al..  Wij kregen goed nieuws, waar we zo lang naar uitkeken werd dan eindelijk waar! Wij mochten de maxi cosi gevuld met Daan mee naar huis nemen.

Die lach op ons gezicht zegt genoeg toch?

2 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

WordPress spam blocked by CleanTalk.