Life of Kate #2

In de Kate update van 5 maanden vertelde ik al dat we eindelijk naar de kinderarts mochten en ook dat we de fysio nu afgerond hebben. Het heeft even geduurd, terwijl ik hoopte dat we er al waren, was het toch nog niet opgelost en bleef Kate erg onrustig en huilerig. Alles in mijn moeder gevoel zei dat het gewoon niet klopte.

De vorige life of kate vind je hier.

Even een korte recap op de afgelopen maanden…

Eindelijk was de fysio opgestart, werd Kate vrolijker, leek zo heel eventjes de rust wat wedergekeerd. Toch bleef Kate erg onrustig, en ‘aan’. Zo kon gewoon echt niet de rust vinden en overdag een slaapje doen was altijd maar erg kort. Wat iedereen over baby’s verteld, dat ze de hele dag slapen was hier totaal niet van toepassing. Als ik een half uur niet naar boven hoefde, was ik blij. Ze bleef ook maar spugen, en de reflux bleef in mijn hoofd spoken.

Fysio en manuele therapie.

We hebben de afgelopen tijd steeds afwisselend een afspraak bij de een en daarna bij de ander gehad. De blokkade was al gauw weg, maar de voorkeurshouding zat er nog wel een beetje in. De fysio twijfelde of dit iets was wat zij zichzelf had aangewend of dat ze toch nog ergens last van had. In de gesprekken die we gehad hebben met haar, voorafgaand kwamen er veel vragen over spugen en reflux. Het een heeft vaak met het ander te maken, maar in welke vorm? Heeft ze last van spugen doordat ze zich zo aanspant of spant ze zich zo aan omdat ze last heeft van het zuur?

Na weer een aantal keer huilen, bij mijn ouders toen we weg waren en een zondag middag bij ons zelf was ik er zo klaar mee. Ik raakte in een soort van paniek en heb Paul gezegd de huisartsen post te bellen. Dit keer een geen 380.000 wachten voor je, maar gelijk iemand aan de lijn. Zij hoorde Kate ook huilen en vroeg wat we nu eigenlijk wilde. Ik wil dat er verdomme iemand naar mijn kind kijkt, dit is niet goed.

Huisartsenpost

We konden gelukkig al snel terecht maar je zult dan altijd zien dat je kindje dan ineens voorbeeld gedrag laat zien en mooi weer speelt. De arts heeft haar nagekeken en beoordeeld dat er in zoverre niks fysieks aan de hand is. Haar oren, keel, neus, buik motoriek was allemaal goed, geen bijzonderheden. Hij vroeg ons het een en ander en zag gewoon dat ik er toch iet wat teleurgesteld was dat hij niks kon vinden. Op dit moment kon hij ons ook niet helpen. Maar hij zag echt dat het niet lekker ging, hij vertelde dat het hem wijs leek om een notitie te maken voor onze eigen huisarts om ons door te sturen naar de kinderarts en een speciale huilpoli om naar Kate te laten kijken. Een kindje wat zo vaak, zo overmatig huilt is niet goed.

Mijn bek viel open, waarom had nog niemand eerder ons over deze poli verteld? We hadden de dag er na een afspraak bij de fysio en was blij dit van ons te horen. Zij hamerde er ook echt op om gelijk de huisarts te contacten en zou zelf ook een verslag schrijven over haar bevindingen. Diezelfde middag werd ik door de huisarts terug gebeld om een afspraak te maken bij de kinderarts in Bernhoven en werd eindelijk dat traject ingezet. Zo bizar dat er nu ineens wel vanalles kan. Ik ben de fysiotherapeute zo onwijs dankbaar dat ze zo naar Kate gekeken heeft, maar ook naar ons als ouders.

2 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
WordPress spam blocked by CleanTalk.