Life of Kate #3

De onzekerheid bleef en na ons telefoontje naar de huisartsen post kwam er dan eindelijk actie. De huisarts op de hap maakte een aantekening om ons een door te sturen naar de huilpoli in het ziekenhuis en zag dat we er door heen zaten. Dat was voor het eerst dat we hier van hoorden, hoe dan? Nog meer voelde ik me met mijn rug tegen de muur en niet gehoord. Zou het nu dan eindelijk goed komen?

Die maandag kwam de fysiotherapeute langs en hamerde er op dat we echt doorgestuurd moesten worden. Zij vermoedde verborgen reflux en dat Kate daardoor steeds blijft overstrekken. Paul heeft gelijk de huisarts gebeld en toen ging het balletje rollen. Mede door de aantekening voor de huilpoli van de andere huisarts werden we doorgestuurd. Eindelijk werd er naar ons geluisterd en werd er hopelijk dan toch verder gekeken.

Naar de kinderarts

De afspraak duurt dan natuurlijk nog een ellendige eeuwigheid en hebben we nog een aantal keer een klein overstuur meisje gezeten. Maar toen het moment daar was, deed Kate precies wat we hoopte. Eerst rustig slapen, wakker worden en vrolijk zijn. En dan haar hele shirt zeiknat spugen. Herkauwen, bellenblazen, en ongelofelijk zuur ruiken.

Reflux betekend als je het vertaald terugstromen, terug vloeien. Letterlijker dan dit word het niet natuurlijk.

De arts legde uit dat reflux een verzamel naam is, en dat kindjes, (vooral het eerste half jaar) nu eenmaal veel kunnen spugen. Alleen heeft niet ieder kindje er last van. Kate in dit geval, helaas, wel.

We bespraken met de kinderarts wat we allemaal al geprobeerd hebben, van inbakeren tot voeding indikken en troosten met de harvey karp methode. Hoe fijn was het dat deze man gewoon luisterde! Ik gaf aan graag de eerste 6 maanden volledig borstvoeding te willen geven en daarmee kwamen we tot de optie om eerst met de maagzuur remmer te starten en na een paar weken rustig aan met de hapjes te starten.

Maagzuurremmer

Na een dag of 2 leek Kate in eens veel rustiger. Ik stond ergens in de rij en keek naar haar en zag ze heel relaxed zitten in de maxicosi waarna ze ook nog ‘gewoon’ in slaap viel. Dit had ik nog nooit meegemaakt, ik twijfelde of dit niet gewoon toeval was. Zou ze toch echt nu al zoveel verlichting hebben door de medicatie? De eerste paar dagen had ze wat ‘last’ van verstopping maar dat ging ook al snel weer beter.

Na een paar dagen begon ze zich ook meer te ontspannen en wilde ze zelfs haar hoofd neerleggen als ze moe was en ik ze vast hield.

Na een week sliep ze zelfs als ik ze vast had. Dat had ze al maanden niet meer gedaan, zo gek. Ik kan hier echt wel van genieten om haar echt even als baby vast te kunnen houden. Zo’n heerlijk slapend kindje. 

We zijn intussen ook gestart met de bijvoeding in de vorm van fruit en groente hapjes. Met de hapjes gaat goed en ze eet als een bootwerker. De hapjes komen niet terug omhoog en ze kan ook goed poepen, wat we bij Emily niet hadden. Het gaat gewoon echt super goed. Zo fijn. Nu geven we nog uit potjes, maar er gaat bijna een heel potje in. Over een tijdje ga ik zelf hapjes maken voor haar. Ze kan zo lekker eten.

2 reacties

  1. Wat goed dat je hierover schrijft! Genereert toch meer bekendheid en wie weet helpt het ouders die in dezelfde situatie zitten. Wat super dat Kate nu al zoveel baat heeft bij de medicatie!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
WordPress spam blocked by CleanTalk.