Angie en de zwangerschap

Ik zal heel eerlijk zijn, zonder al te negatief proberen te doen. Angie en de zwangerschap. Hoe gaat dan? Ze zeggen dat huisdieren het vaak aanvoelen als we wat gebeurd. Nou, dat is hier ook aan de hand kan ik je vertellen. Het voelt op dit moment een klein beetje als een gebed zonder eind.

Angie is een lieverd.

Angie is een super lieverd, zo mak als een lammetje en echt Emily haar beste maatje. Maar Angie reageert nogal sterk op de zwangerschap hormonen. Tijdens de zwangerschap van Emily was dat ook al zo, maar konden we er niet zo goed onze vinger op leggen. Nu Ang weer precies hetzelfde doet, kan het haast niet anders als dat het door de zwangerschap komt.

Het begon eigenlijk dat ie zo voor je gaat zitten en als een of andere simpele ziel je aan kijkt. Heel vermoeiend omdat je niet weet wat er aan de hand is. Ze achtervolgt me ook met van alles en dat is soms wat vermoeiend. Lief bedoelt, maar ga gewoon liggen. Haha.

Ook als ik Angie uitlaat is ie sinds de zwangerschap veel alerter. ’s avonds als ik alleen nog even buiten loop met Angie hoeven anderen mensen echt niet in de buurt te komen. Vooral mannen alleen. Dan gromt en blaft ie tot die gene echt ver weg is. Ik voel me dan een tikkeltje opgelaten, kan ik je vertellen.

Maar nu sinds begin januari heeft ie weer rare streken. De vorige keer had ie heel z’n neus kapot gekrabd, tot bloedens toe. Nu was ze begonnen aan haar staart te knagen, rood en geïrriteerd was het. We hadden de lampenkap van de vorige keer nog, die hebben we er maar weer even bij gepakt en een afspraak gemaakt bij de dieren arts. Gelukkig was het nog niet stuk, maar wel rood en geïrriteerd.

We kregen medicatie mee.

Een beetje prednison achtige zooi dus. De jeuk aan z’n staart is over. Maar z’n plas kon ze dus niet meer ophouden. (waren ze bij de dierenarts even vergeten te melden) Dus Angie heeft afgelopen week een keer of 4 binnen geplast. Op het tapijt. Bij de bank. Met een iet wat sterker ontwikkeld reuk orgaan ging ik daar dus praktisch van over m’n nek. De hond kan er niks aan doen, maar ik kon m wel wat doen.

Gelukkig is de kuur nu klaar en het hele binnen plassen is ook weer over. Het aanstaren overigens niet. vanaf de andere kant van de huiskamer zijn er 2 grote ogen die me overal volgen. Over de komende 11 a 12 weken zal dit niet minder worden, haha. En loopt ze weer waaks naast de kinderwagen, want je dacht natuurlijk niet dat er iemand dichtbij mocht komen. De vorige keer niet althans. En die baby, is machtig interessant. En wil ze overdag weer naast het bedje liggen om de boel in de gaten te houden. Eigenlijk is het een super lieverd, waar 0 kwaad in zit.

Hoe deed jou huisdier dat, toen je zwanger was of net bevallen? 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

WordPress spam blocked by CleanTalk.