#BabyvanderDonk on the way| week 24

Week 24. Toch die magische grens van ‘levensvatbaar’. Tuurlijk willen we niet dat de baby al komt, maar als er wat gebeurd waardoor dat moet dan is er een kans dat die het haalt, en die word iedere week groter. Dat is een fijne geruststelling.

Kwaaltjes.

Ik voel me de afgelopen 2 weken eigenlijk verre van fit. Ik dacht eerst heel even dat ik gewoon te veel gedaan had, maar ik krijg het ook niet ‘bij geslapen’ Ook voel ik me een beetje slapjes en sjagrijnig. Hoofdpijn zeurt op de achtergrond en ook ben ik steeds misselijk naast de maagzuur die ik steeds al had. Na wat gegoogle (eigenlijk niet goed, zelf op zoek, maar goed) denk ik dat misschien mijn ijzer te laag is. Zeker in combinatie met extreem buiten adem zijn. Ik moet echt naar adem happen en ik kan niet eens gezellig kletsen of een verhaaltje vertellen zonder hijgend te eindigen. Na oud en nieuw ga ik dus gelijk de verloskundige bellen. Ik die heb week een afspraak staan, dus dat moet goed komen.

Maagzuur krijg ik echt overal van, eerst alleen van vette dingen, of pittig eten. Nu zelfs van een kopje thee. De baby word gewoon groter en neemt meer plek in beslag. Dat hoort er bij, dat word de komende tijd alleen maar erger, haha. Wel voel ik weer wat vaker banden pijn en druk zo onder in m’n buik. Ook zo’n reminder dat je rustiger aan moet doen. Na oud en nieuw werd ik even goed terug gefloten, heb ik de hele avond met hard buiken op de bank gelegen met een kruik op mijn buik. 2 avonden laat naar bed voelt ook gelijk als een mega kater en heb ik niet eens alcohol gedronken. Dat moet dus echt, echt anders de komende weken.

Na oud en nieuwe en alle feestdagen komen we vast weer in wat rustiger vaarwater terecht en betekend dat ook dat ik nog maar 2(!) maanden hoef te werken tot aan mijn verlof. Hoe bizar is dat? Dat gaat echt zo snel, de weken vliegen voorbij.

de baby.

Beweegt goed, hoewel ik een aantal weken hiervoor echt bijna heilig overtuigd was dat het een meisje zou zijn begin ik nu ernstig te twijfelen. De vorm van mijn buik is iets anders als bij Emily, verder is eigenlijk alles zo’n beetje een op een hetzelfde dus waar ik het vandaan haal, geen idee. Voor nu ga ik met kleine stapjes richting team blauw, haha.

De baby is nu zo’n 32 centimeter en weegt zo’n 560 gram. Zo groot als een maiskolf en mijn baarmoeder zo groot als een voetbal. Hoe dan?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

WordPress spam blocked by CleanTalk.