Mama update. 6 weken na de bevalling: How’s life?

6 weken zijn voorbij, officieel kraamvrouw af. De laatste controle bij de verloskundige heb ik gehad, nu kunnen we echt gaan ‘ontzwangeren’ wat een feest.

Borstvoeding.

Ik deelde al een borstvoeding update, dat de opstart niet van een leien dakje ging en dat het pas na 3 weken een beetje zonder pijn en moeite ging. Nu is dat niet heel gek, maar hebben we zo’n beetje alle ellende wel gehad. Nu gaat het eigenlijk heel soepel en drinkt Kate goed. Ook heb ik geen mega stuwing meer. Wel zijn de ‘food supplies’ wel zo’n formaat dat ik niet goed een voorgevormde bh aan durf omdat het er dan helemaal mega uitziet. Ook die moest ik overigens nieuwe kopen omdat die van de zwangerschap van Emily echt te klein waren.

Kate komt zo’n beetje iedere drie uur voor een voeding, en soms laat ze er ’s nachts 3.5 a 4 uur tussen. Niet heel erg slaap tekort, maar slapen doen we ook nog niet echt fantastisch dus.

Cholestase

Afgelopen week ging ik voor de nacontrole naar de verloskundige in het ziekenhuis. Een paar dagen van te voren moest ik ook weer bloed laten prikken omdat ze ook dan wilde weten wat de waarden dan zouden zijn. Die waren gelukkig goed, geen bijzonderheden. Omdat ik verder geen gekke dingen heb zijn we nu klaar daar. Wel moet ik opletten met anticonceptie. De pil word niet per se aangeraden omdat ik dan weer last zou kunnen krijgen. En ook als ik ‘later groot ben’ heb ik nu een verhoogde kans op galstenen of dat de galblaas er zelfs helemaal uit zou moeten. En ook bij een eventuele volgende zwangerschap is de kans aanwezig dat ik het weer zou krijgen. Wel weten we dan nu hoe we het moeten behandelen.

Dat zie ik tzt wel weer, voor nu is alles goed en mogen we weer gaan genieten van Kate.

Het ‘onderkantje’

Ik heb er weinig mee geleden deze bevalling, geen knip gelukkig. Dat scheelt een hoop in herstel kan ik je vertellen. Het litteken van de vorige keer heb ik ook tijdens de bevalling geen last van gehad, wel vond ik het apart dat zowel de verloskundige en de kraamverzorgende zei dat het een ‘flinke’ knip was. En bedankt.

Terug naar nu, ik had een mini klein hechtinkje waar ik nagenoeg geen last van had. Het vloeien werd al gauw minder en hoefde ik niet meer die achterlijk grote kraamverbanden te gebruiken. Wel nog een aantal weken gewoon als verrassing dan weer wel, dan weer niet. Super fijn.

Last van naweeën heb ik deze kraamweek wel echt heel erg gehad. Zelfs zo erg dat we een keer bij de huisartsenpost zijn geweest, twee keer urine hebben weg gebracht en gecontroleerd ben op baarmoeder ontsteking. Gelukkig was dat niet aan de orde, maar waren het gewoon echt pittige naweeën, die door mijn operaties en littekens gewoon wat meer pijnlijk waren.

Bekken.

Mijn bekken zijn nog niet wat het geweest was, met lang zitten of staan heb ik echt nog wel pijn en voel ik ook mijn lage rug met regelmaat. Gelukkig heb ik extra behandelingen in mijn zorgpakket zitten en maken we daar dankbaar gebruik van.

Bij de eerste fysiotherapie behandeling na de zwangerschap kwam ik er achter dat mijn stuitje een beetje scheef staat. Dat is nogal snel gebeurd, zeker gezien het feit dat Kate een sterrenkijker was. Het ‘recht’ zetten deed behoorlijk zeer en moet ik echt aan de bak met oefeningen om alles daar rondom weer sterk te krijgen. Ook word er dus afgeraden met je benen gekruist te zitten, wat ik eigenlijk altijd doe. Dat is wel even wennen.

Ontzwangeren

Kilo’s: In de eerste week ging het super hard. Ik was de zwangerschap kilo’s binnen no time kwijt, plus nog 2 extra. Dat is nog steeds zo, whoep whoep! En ook mijn buik is een stuk minder als bij Emily. Nog steeds geen bikini body, maar we mogen niet klagen. Ik mag weer rustig beginnen met sporten en dan komt dat vanzelf goed, gok ik zo.

Nachtzweten: Alsof je in de overgang bent, het moment dat die placenta eruit is begin je met zweten zo’n beetje volgens mij. Wat een ellende! Bij Emily en tijdens de I.V.F had ik er ook al last van maar ik was even vergeten dat het zo erg was. Ik moet ’s morgens echt douchen voor ik iets ga doen, en ik voel me ook echt wel een beetje vies dan. Gelukkig heb ik daar soort van de tijd voor nu, en doe ik dat dan ook maar.

Vergeetachtig: Die zwangerschap dementie was niet zo heel eg, tot Kate er was. Dan hakt dat weinig slapen er wel kei hard in. Mijn hoofd is een zeef en die concentratie is ruk. Ik kom ook niet altijd lekker uit mijn woorden, maar hé het hoort er allemaal bij. Gelukkig hoef ik geen hele intelligente conversaties te voeren met Kate of Emily, dat scheelt 😉 En als we de autosleutels kwijt zijn, dan liggen ze in de koelkast.

Ongesteld: Na de zwangerschap van Emily was ik na 6 weken al weer aan de beurt. Na 4 weken voelde ik nu al zo’n menstruatie achtige kramp in mijn buik. Voorheen voelde ik mijn eisprong ook altijd goed en dat ging gepaard met zo’n zeurend gevoel zoals nu. Ik ben bang dat ik op korte termijn al weer ongesteld ga worden. Wat een feest.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

WordPress spam blocked by CleanTalk.