Ivf als mindfuck. 

Heel het IVF traject ervaar ik ook een beetje als een mindfuck, omdat je er zo bewust mee bezig bent is het erg lastig om het los te laten. Iedere dingetje wat je voelt lijkt ook daar vandaan te komen, het is ook soms echt lastig om aan iets anders te denken.

Letterlijk tussen hoop en vrees in.

de kansen bij ivf zijn mooi, leuk, prima. Tot je er echt mee aan de slag gaat. Hoe ouder, hoe lager de kansen, dat geld voor een normale conceptie (in principe) ook zo. Ik zal er eens even wat percentages ingooien, gewoon even voor het gevoel zeg maar.

Follikel punctie: 90-95% Dat is natuurlijk best aardig, betekend dus dat dat er een kan zijn maar ook met een overstimulatie meer dan 20.
Embryo plaatsing: 75-90%. Ook realistisch. Niet iedere vrouw word binnen een maand zwanger, niet iedere eicel word bevrucht. In het Radboud spreken ze over gemiddeld 80%. Nu zitten wij (Paul in ons geval) daar toch best aardig boven. Geeft een geruststelling.
Maar dan komt de crux, het meest rotte gedeelte, Zwangerschappen 20-35%. Dat vind ik in verhouding zo weinig. Zeker als je telt wat er tot de 12 of misschien wel 16 weken nog allemaal kan gebeuren. Als je zwangerschap vlekkeloos verloopt is er niks aan de hand, maar als je al eens een miskraam hebt gehad is toch even alles anders in mijn geval.
Want de zwangerschappen na de 10 weken is dan helaas ook vaak maar 15-25% En ik word daar soms gewoon echt bang van. Wat als we met dit lage aantal eitjes en terug plaatsingen onze kans mislopen. Dat wij onze kans al gehad hebben.

IVF is gewoon een heel intensief traject

waarbij ik me vaak voor de gek gehouden voel, vooral door de hormonen die je moet gebruiken. Vooral de laatste, de Utrogestan is daar erg goed in. Er zitten een hoop kleine bijwerkingen aan vast die op vroege zwangerschap symptomen lijken. Ik ga nog even verder piekeren en hopen, meer dan van harte hopen op zo’n mooie test met van die knal strepen dat we er niet meer omheen kunnen!

2 reacties

  1. Wij hebben voor het vu gekozen ook mede door cijfers haha… 370 goede terugplaatsingen per jaar… Dat is er toch elke dag een… En ja die hormonen houden je soms echt voor de gek.. Eerste ronde met de hormooninjecties had ik werkelijk alle symptomen van een zwangerschap… maar nee hoor…
    Jessica onlangs geplaatst…Op zoek naar een mooie winterjasMy Profile

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge