T.B.T ivf verhaal

Soms zijn er dingen die je heel graag wil, die mooie schoenen, die nieuwe tas. Dat gave jasje. Maar als je een kindje wil samen met je partner en dit lukt niet vanzelf ben je al gauw aangewezen op artsen en allerlei hormonen en medicatie.

Infertility

Hoe ging dat bij ons?

Nu hebben wij dat traject doorlopen, 2 pogingen zelfs. Paul had het toen het liefst na de eerste poging de handdoek in de ring gegooid. Hij zag wat het met mij deed, na de over stimulatie. Mn buik helemaal opgeblazen, dat je lijf voelt alsof je zwanger bent. En vlak voor de test datum toch bloed verlies krijgt en dat je eigenlijk al weet, het is niet gelukt.

De tweede poging besloten we toch maar te gaan doen. Ik wilde het nog een keer proberen, zodat we niet achteraf toch spijt zouden krijgen. We gingen er sceptisch in, we zouden wel zien. De plannen voor als het niet lukte lagen al klaar. Doordat we er wat sceptischer in waren was het dit keer veel relaxter, de hormonen waren ook aanzienlijk minder, we wisten wat we moesten verwachten. We hebben dit keer wel genoten van het weer, het terras, een wijntje en het sporten tijdens het prikken. We hadden in onze omgeving ook tegen bijna niemand verteld dat we nu gelijk door gingen.

De punctie was erg heftig, op een zaterdag ochtend we hadden allebei nog gewerkt, we liepen door een leeg en stil ziekenhuis nog wat grapjes te maken samen, hand in hand.. Na de punctie was ik al snel weer op de been en fit genoeg om naar huis te gaan. Ik heb de middag heerlijk geslapen en ‘s avonds had ik een borrel bij mijn nieuwe baan. Daar mochten ze het natuurlijk nog niet weten, ik had niet verwacht dat ik zo snel een nieuwe baan had gevonden en dacht bij mijn oude werkgever kan ik die punctie goed plannen ik moet daar toch weg.

Ik werd ondervraagd, we waren getrouwd, wilde we geen kindjes? met een stalen gezicht heb ik gezegd nu nog niet. Het viel natuurlijk wel op dat ik geen alcohol dronk, maar ik was nog onder de pijnstilling van de punctie.

kinderwens

 

8 reacties

  1. Het is inderdaad heftig! Wat goed dat jullie er de tweede keer anders in stonden. Gelukkig met een prachtig resultaat! Bij mij was de tweede keer juist stukken heftiger.. Zou je het nog een keer doen?

  2. Jeetje zeg, het lijkt me zó heftig om dat traject mee te moeten maken, zeker als het inderdaad de eerste keer ook nog eens niet lukte! Ik vind het ook altijd vervelend dat mensen zonder nadenken op de man (vrouw) afvragen ‘wil je geen kinderen?’, ‘Is het nog geen tijd voor een tweede?’ of als je even zonder drankje bent ‘ooh, heb je iets te vertellen..?’. Je weet nooit wat er speelt!

  3. Lijkt me heel heftig om mee te maken! En net als MetMirjam vind ik ook dat mensen eens moeten stoppen met het klakkeloos vragen of iemand kinderen wil. Dat is privé, mocht je gesprekspartner het willen delen dan hoor je het vanzelf.
    Vind het in elk geval heel mooi dat jullie er toch voor gegaan zijn en met mooi resultaat! Dat gun ik iedereen met zo’n diepgewortelde kinderwens.

  4. Het is ook moeilijk om onder woorden te brengen om het ook een heel persoonlijk en emotioneel onderwerp is. Dus ik vind het erg dapper dat je dat doet. Dit soort verhalen delen via blogs helpen ongetwijfeld andere vrouwen in een zelfde situatie en dat is winst !

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge