Verse IVF| 2 wachtweken.

Ik heb de wachtweken weer bij gehouden hoe ik me voel en wat ik voel. Zou het gelukt zijn of … niet. En hoe is het gegaan met de embryo’s?

Nog even terug naar de terugplaatsing.

Na de punctie ben ik in bed gekropen en heb ik lekker even geslapen. Hoewel ik als ik zit en wat paracetamol in neem me goed voel, voelt dat als de paracetamol uitwerkt niet zo. Van binnen voelt het echt bont en blauw en hoewel ik niet meer bloed ik me toch niet fit voel. Ik meld me ook ziek op het werk. Ik kan niet eens normaal lopen en ben zo moe dat ik thuis ’s middags ook even een dutje doe haha. Fijn zo’n middag slaapje ?

Gelukkig ben ik met de terugplaatsing weer wat opgeknapt en er helemaal klaar voor. De embryo ziet er super mooi uit en krijgt 157 punten van de 200. (Hoe en waarop die beoordeeld worden, geen idee) ik vind m in ieder geval fantastisch, haha. De andere twee zijn ook bevrucht maar veel minder mooi. Een van 11 punten en een van 98. Ik ben benieuwd of er nog een ingevroren kan worden.

Het wachten is begonnen.

Van de utrogestan gelukkig geen last, ook niet moe of misselijk. Wel wat last van mn darmen, maar dat hoort er een beetje bij. Verder is mn humeur echt top! Super vrolijk, zit lekker in mn vel en het loopt allemaal lekker. De eerste week vliegt voorbij en ik ga even op een onbewaakt moment naar de action voor wat (8st) zwangerschap testen. Zeker na de vorige keer wil ik het zeker weten. Ik wil het gewoon weten, is het gelukt? Nog een paar dagen en dan durf ik zo’n early test wel te doen als Paul niet thuis is. Aan mn buik of borsten voel ik ook nog niks, dat is wel een beetje jammer. Maar we hebben nog een volle week te gaan.

De brief van het Raboud valt op de mat. Aantal ingevroren embryo’s: 0. Kak. Dat was te verwachten maar toch even zuur.

Ik probeer de test van de action. Een mini lijntje. Kak! Wat is dit. Ineens ook mn borsten en misselijk. Maar ook extreem moe. Twee dagen later nog maar een action test. Blijkt, goedkoop is niet per se goed. Wat een ellende, zo onduidelijke k-u-t test. Gewoon een ja of een nee is dat nou zoveel gevraagd. Een dag voor de test datum vraag ik Paul om nog gewoon de testen die we eerder hadden van kruitvat te halen.

Die doen we samen, voor mijn gevoel weet ik al wat de uitslag is, maar ik durf het niet hardop te zeggen. En een voor m’n gevoel telt de uitslag pas van de officiële test datum.

Negatief.

Met lege handen dus en erger nog met een lege buik. Weer van voor af aan. Een maand rust en dan dus weer alles op nieuw.

Ik vloek inwendig nog even verder.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge