Nachtangsten bij een peuter

Sinds Emily geen baby meer is en sommige dagen veel te verwerken krijgt word ze vaak ‘s nachts huilend en ontroostbaar wakker. Sinds een tijdje weten wij dat het nachtangsten zijn.

Wat zijn nachtangsten?

Nachtangsten zijn iets anders dan nachtmerries, nachtangsten komen voor bij kindjes van ca 1.5jr tot 6 jaar. Wanneer ze overgaan van diepe slaap naar een lichtere slaap, soms verloopt dat niet helemaal soepel waardoor het kind niet echt wakker word en onrustig verder slaapt. Hierdoor kan een soort paniekaanval ontstaan wat in dit geval de nachtangst is.

Een oorzaak kan zijn dat je kind onrustig is, heel erg vermoeid, overprikkeld, stress, zorgen of een vervelende ervaring. Dit moet verwerkt worden kan voor een klein kind nogal heftig zijn.

Een nachtangst is vaak in het begin van de nacht, als je kindje al een aantal uur slaapt. Vaak zijn ze overstuur en verward. Hoewel ze de ogen open hebben, kijken ze niet echt. Je krijgt geen of moeilijk contact met ze. Huilen, schreeuwen, druk bewegen of zelfs schoppen en slaan, zweten zijn veel voorkomend. Je wilt dan graag je kind troosten maar hierdoor kan het kind erger overstuur raken.

Kinderen die een nachtangst hebben, hebben eigenlijk weinig geruststelling nodig, ze slapen vanzelf weer verder. Terwijl kinderen die een nachtmerrie hebben gehad over het algemeen de geruststelling van de ouders nodig hebben om weer verder te kunnen slapen. Het kind wordt na de nachtmerrie ook echt wakker, terwijl dit bij nachtangsten niet het geval is. 
De volgende ochtend weet je kind het vaak nog wel wanneer het een nachtmerrie heeft gehad. Van nachtangsten herinnert het zich de volgende dag niets. 
Dit verschil tussen nachtmerries en nachtangsten maakt het ouders ook gemakkelijker om onderscheid te maken tussen deze twee slaapproblemen. Wordt het kind echt overstuur wakker in de nacht en heeft het de volgende dag nog herinneringen hieraan, dan had het hoogstwaarschijnlijk een nachtmerrie.

Komt het vaak voor en wat kun je het best doen?

Jongens hebben er vaker last van dan meisjes, hun ontwikkeling in de hersenen is daarin toch anders. Ook een erfelijke rol kan hierin mee spelen, heb je er als ouder last van gehad, heb je grote kans dat je kind er ook last van krijgt.

Het best wat je kunt doen is je kind geruststellen, door op een rustige kalme manier tegen ze te praten. Te vertellen dat je er bent en dat het wel goed komt. Je kunt ze beter niet wakker maken, omdat dan de slaap cyclus weer opnieuw begint. Ook zijn ze zo verward dat ze moeilijk wakker te krijgen zijn en niet snappen waar ze ineens zijn. (het lijkt hierin op slaapwandelen)

Zachtjes tegen ze praten, en liever niet aanraken.
Zorg er voor dat je kind zich geen zeer kan doen.

Wat kun je het best doen te voorkomen?

  • zorg dat je kind goed uitrust en voldoende slaapt. Niet te veel prikkels, en rustmomenten overdag.
  • duidelijke slaaprituelen
  • soms kan een kwartier eerder naar bed al voldoende rust zijn om een nachtangst te voorkomen.
  • een kwartier voor de nachtangst begint (hier zit vaak een ritme in) je kind wakker maken. Zo verplicht je je kind een volgende slaapfase in te gaan.
  • Het wordt vanzelf minder en gaat over wanneer het allemaal weer rustiger word en je kind ouder word.

Bij ons waren de grootste triggers, minder slapen, laat naar bed of een slaapje over slaan. De hele dag naar de kinderopvang en daar minder tot rust komen. Nu Emily ouder is kan ze hier veel beter tegen, hoewel ik benieuwd ben hoe het gaat als ze naar school gaat.

Ben jij bekend met nachtangsten?

Liefs Mathiske, Bedankt voor het lezen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge