Leuk! Met kind en poppenwagen wandelen.

De titel verraad het natuurlijk al een beetje. Ja heel leuk, met poppenwagen en bijna peuter de hond uitlaten. En heel dapper dan een groter rondje wandelen.

Ik neem jullie mee in een kleine wandelingetje met de hond.

‘Kom Emily, jas aan. Dan gaan we even met Angie wandelen.’ Emily komt aan gerend en roept enthousiast: ‘kar mee?’ ‘Ja neem je kar maar mee.’
Hond aan de riem, jas aan, sleutels mee. Pop ingepakt in de slaapzak en naar buiten. Vol trots over de drempel en de voortuin uit.

Het eerste stukje gaat prima. Bij de voordeur van de buurvrouw nog even stilstaan, ‘peppie?’ Pebbles, de hond van de buren, Emily is fan. ‘Nee Peppie slaapt. We gaan met Angie wandelen.’ Eerste bochtje om. Op de stoep langs het veldje. Angie doet een plas en we lopen weer verder. Gelukkig hoeven we van Emily dit keer een keer niet over te steken bij het stoplicht maar kunnen we gewoon door.

Langs het gras. Een klein beetje bijsturen, maar het verloopt prima. De auto’s, vrachtauto’s, scooters alles word benoemd. ‘Kom Emily, we lopen even verder’ 

En dan Halverwege laat ze haar poppenwagen staan. Zo, hup het gras op. Bloemetjes kijken. Prima, langzaam aan begint dit een wel beetje als een dikke Fail te voelen. Ik heb al zo’n 15x gevraagd of ze dus, met haar kar mee verder wil lopen. Dan gaan we naar huis.

Ik geloof dat dit voor de buurtbewoners wel erg grappig is, maar ik ben ietsje minder blij, haha. Nu achteraf kan ik wel om lachen. ‘Kom Emily, kar mee. Lopen’  ‘Nee.’  Dan ben je best wel klaar, dat snap je. Dus onder hevig protest til ik Emily op. Ik weet niet of je enig idee hebt hoe een presterende bijna peuter zich op laat tillen. Niet kan ik je vertellen. Dus als een pakketje onder mijn arm neem ik Emily mee. Met in de andere hand de poppenwagen en Angie. Die was natuurlijk ook nog mee.

Als we bijna thuis zijn, durf ik het toch nog aan.

Emily lopen?’  ‘ja’  Ik zet de kar neer, Emily er achter. En ik loop rustig een klein beetje verder, terwijl Emily blijft staan. Je voelt hem natuurlijk al aankomen. Ze laat de poppenwagen los, rent zo het gras over bijna de weg op. Waar natuurlijk net auto’s aankomen. Angie is niet zo heul vlot van begrip dus die krijgt een slinger terwijl ik een poging doe om Emily te vangen. Gelukkig zit er een oplettende automobilist in de auto en remt op tijd. Ik neem Emily weer als protesterende peuter, schreeuwend en huilend, onder m’n arm mee naar huis. Met in de andere hand de poppenwagen en Angie.

Leuk zeiden ze, zo’n wandelingetje met poppenwagen. 

Dit doe ik dus niet zo gauw meer. En zeker niet alleen, haha. Gelukkig waren de directe buren niet thuis 😉 Voorlopig blijft de poppenwagen lekker thuis, of in de tuin.

4 reacties

  1. Gelukkig hoeft onze kat niet uitgelaten te worden en heeft levi geen poppenwagen, maar verder heel herkenbaar. Hij is nu ruim 2 weken een peuter en is verschrikkelijk aan het peuterpuberen!!!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge