Is dat 30 worden nou wel echt zo erg?

Die big 3-0 begint nu echt wel een beetje te trekken de te duwen, langzaam aan voel ik hem in mijn nek hijgen. Maar is dat hele (ssstt) 30 worden nou wel zo erg?

Opzich heb ik het “best goed voor elkaar” als 29 jarige toch? Wat ik de afgelopen jaren verzameld heb en mee gemaakt is allemaal zo slecht nog niet 😉

Ik som het lijstje even op;

  • Man, al 8 jaar samen met een onwijs leuke en lieve man. Waarvan al bijna 6 jaar getrouwd.
  • Kinderen, samen met die man. En op wat slapeloze nachten na, zijn ze ook best leuk.
  • Hond. Check. Hoewel een puppy nog wel hoog op m’n verlanglijstje staat.
  • Huis. Check. Niet verhuizen, wel verbouwen in 2020. Nu word ons huis ook echt ons huis!
  • Vaste baan. Check! Ik werk nu sinds januari weer een beetje normale uren. Zo’n 22uur naast mijn eigen bedrijf Get Caked
  • Auto. Ik heb natuurlijk mijn hele gave cabrio gehad. Hoewel ik deze vorig jaar verkocht heb, kan ik dat als life goal best van m’n lijstje afstrepen. Nu gewoon een fatsoenlijke station wagen.
  • Motorrijbewijs. Althans bijna! Bijzondere verrichtingen zijn binnen. Theorie, na drie keer ook. Nog “even” afrijden en dan heb ik deze ook binnen!
  • Leuk leven en leuke vrienden! Maar echt! Een onwijs fijne en leuke mensen die achter en naast ons staan en waar we op terug kunnen vallen! Onwijs dankbaar ik hen in mijn leven te hebben. Na afgelopen jaar met mijn depressie is wel duidelijk geworden wie er echte vrienden zijn en wie er afvallen.

Ok! 30 worden, ik denk dat ik er klaar voor ben! Ik ga dit, mijn komende decennia rocken! Nailen! Of hoe je het ook wilt noemen. GAS EROP!

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge