Kraambezoek Q&A

Bij Simone van papaisdeliefste.com zag ik deze vragen voorbij komen, officieel geen tag (denk dat het er nu wel eentje word?!) maar wel een leuk vragen lijstje om eens te beantwoorden nu het kraambezoek een beetje op zijn eind loopt. De vragen die voorbij komen zijn een beetje de standaard vragen die ieder bezoek wel naar voren komen.

De Q&A

Wat een mooi lief meisje, is ze tevreden?
Ja en nee, Kate is een lief meisje maar ook een heel fel meisje. De eerste weken heeft ze echt heel erg gehuild en was vooral ’s avonds echt ontroostbaar. Dan liepen we met een gillend huilend meisje zo’n anderhalf a 2uur rond met haar. Niks hielp. Gelukkig word dat iedere week een beetje beter.

Op wie lijkt ze?

De eerste dagen leek ze erg veel op Emily. Nu krijgt ze steeds meer een eigen gezichtje en gaat ze ook meer op haar papa lijken. Ze kijkt veel pinniger, zo van: ‘kom maar op.’

Heeft ze last van krampjes?
Dat kan ik niet zo goed zeggen. Door het huilen zou je denken van wel, maar je hoort of voelt dan niks aan haar buik. Als ze gaat poepen dat rommelt er wat, wat op krampjes zou kunnen lijken. Gevolg, een poepexplosie.

Slaapt ze al door?

Yes! Ze maakt nachten van zo’n 6u. Helaas is dat soms van 22.00 tot 4.00 maar het zijn zes uurtjes achter elkaar. Daarna slaapt ze gemakkelijk weer door tot half 8, 8uur.

Wat vind de grote zus ervan? Is ze jaloers?
Emily is een MEGA trotse grote zus. Ze is ineens echt groot en wil met alles helpen. Ik heb totaal niet het idee dat Emily jaloers is. Ze vind het eigenlijk allemaal wel leuk en prima.

Hoe gaat het met jou, Mathiske? En je herstel? Hoe is het op je werk Paul?

Met mij gaat het prima. Op en af moet ik eerlijk vertellen, ik had verwacht dat je zo’n tweede er een beetje bij doet. Dat valt me soms even vies tegen. Door de hormonen trek ik me dat allemaal erg aan en door het hele I.V.F, de miskraam en de cholestase en inleiding van de bevalling heb ik het soms toch wat moeilijk. Het voelt soms gewoon niet helemaal af. Alsof we er halverwege mee gekapt zijn ofzo.
Mijn herstel is eigenlijk heel soepel gegaan. Alleen heb ik nog super erg last van mijn bekken, dus eigenlijk ben ik nog volop aan het herstellen. De spier onderin mijn bil zit behoorlijk vast en daardoor kan ik niet fatsoenlijk zitten. Dat doet gewoon echt zeer. Lopen en wandelen en staan gaan allemaal prima. Maar zitten is even een ding.
Paul zijn werk gaat ook prima. Als bakker heb je het geluk dat je ’s middags vaak thuis bent. Het nadeel dat je die middag dan weer moet slapen. Paul moest de eerste week een nacht komen werken omdat het bijna Pasen was, maar in zijn totaliteit een goede twee en een halve week vrij gehad. Dat was voor ons allemaal erg fijn.

Wanneer moet je weer gaan werken?

9 juli. Na Emily haar verjaardag, die kunnen we mooi in alle ‘rust’ voorbereiden en gaan vieren. Doordat ik tot en met week 35 heb gewerkt en alles netjes wilde afronden heb ik meer verlof na de bevalling. En zeker nu Kate geboren werd met 37 weken is dat ook weer extra met baby. Dat is wel echt super fijn.

Twee meiden, wel veel roze. Was dat je voorkeur?

Heel eerlijk. Ja. Twee meiden is wel echt iets waar ik van gedroomd heb. Maar meer als in voorkeur van 60-40% verdeeld zeg maar. Als het een jongen was geweest dan was dat meer dan prima geweest en had ik daar net zo veel van gehouden. En was dat net zo schattig en stoer geweest als een meisje.

Komt er nog een derde?

Heel eerlijk, dat weet ik nog niet. Geen ja en geen nee. Het is niet zomaar gemakkelijk om daar nu een besluit over te nemen. Voorheen zei ik altijd dat ik graag drie kindjes zou willen. Maar nu, met mijn bekken, het risico op Cholestase, heel de IVF ellende, dat we de zolder dan moeten verbouwen en het feit dat Paul dan tegen de 40 aan loopt maakt het niet aantrekkelijker. Misschien zijn al deze beren op de weg over anderhalf jaar wel verdwenen en gaan we er wel voor. Misschien voelt het voor ons zo compleet dat we er wel echt klaar mee zijn. Time will tell. Ik kan er nog geen zinnig woord over zeggen.

Als ik op gevoel zou kiezen, dan zeg ik ja! Wat is er nou heerlijker als zo’n kleine baby. Lekker de hele dag kroelen en knuffelen. Alleen maar bij je houden en niks hoeven. Borstvoeding mogen geven. Hoe kleiner ze zijn hoe heerlijker ik het vind. Alleen die slapeloze nachten zijn dan wel weer killing.

Dit waren mijn antwoorden van een kraambezoek Q&A. Het lijkt mij leuk als we deze vragen omdopen tot een tag! En dan vraag ik bij deze aan mama’s meisje en malle mama om hem ook in te vullen! 

2 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge