Mijn lijf > haat liefde verhouding. #bodypositivity?

Als sinds mijn puberjaren heb ik een haat liefde relatie met mijn lijf. Toen ik 13 was en na mijn gesprongen blinde darm lichamelijk weer een beetje hersteld was begon het mentale stukje. Dat heeft echt wel impact op me gehad, zeker als je zo’n jong meisje bent.

Te dik?

Rondom mijn 14e/15e vond ik mijzelf te dik en hongerde ik mezelf ook uit. Val je lekker snel van af, maar je valt er ook van flauw. Niet zo goed voor je.

En nog, met momenten heb ik, dat wanneer ik in de spiegel kijk mezelf zo’n 20 kilo zwaarder zie dan ik eigenlijk ben. Ik voel me dik, lomp, ik zie alleen maar mijn brede bovenbenen en rol. En De hammetjes op mijn heupen. Het litteken op mijn buik is getekend. Van boven tot onder een groot litteken, en een schuin litteken aan de zijkant, en mijn buik ‘hangt’ daar over heen.

Toen ik afgelopen maand voor een badpak of tankini ging kijken voor de vakantie voelde ik me echt wel even ongelukkig. Op dit moment ben ik zo ontevreden met hoe ik er uit zie dat ik niet eens in bikini durf. Ik zie mijzelf als een dikke moeke, saai, burgerlijk en zeker geen goed figuur.

Als ik foto’s zie van 5 of 3,5 jaar terug snap ik niet dat ik destijds ontevreden was. Hoezo dan? Op dit moment kan ik alleen dromen van een maatje kleiner. Door de depressie is mijn lichamelijke fitheid simpelweg op een laag pitje komen te staan en dat knaagt nu. Voor de vakantie ben ik niet ‘bikini klaar’

Als mijn moeder dit leest wordt ze boos op me, denk ik. Sorry mam!

En het afvallen?

Afvallen ging door mijn depressie afgelopen jaar gewoon echt voor geen meter. Mijn zwangerschapskilo’s zitten er nog dik en dwars aan, ik baal er ontzettend van. Ik weet ook niet goed waar ik moet beginnen en hoe ik het het best aan kan pakken. Die spreekwoordelijke knop krijg ik maar niet om. Het lukt me gewoon echt niet. Het enige plus punt is (of eigenlijk twee pluspunten, haha) dat mijn borsten nog mooi stevig en vol zijn. Ik hoop dat ik aan mijn lijf komend jaar echt wat kan doen, zodat ik volgend jaar er mentaal prima bij zit en ook in mijn lijf. Geen mombod maar een Killermombod!

Liefs Mathiske, Bedankt voor het lezen

Ik ben ook echt wel heel trots op wat mijn lijf gepresteerd heeft. Ziek geweest. Hele zware operaties ondergaan en daar sterk uit gekomen en hersteld. En niet een keer, maar 8x. 3 keer zwanger geweest, 2 onwijs knappe meiden op de wereld gezet en beide nog gevoed ook.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge